Arkadaş çevremde sürekli gülmem güldürmem ve sıkılganlığımla bilinen biriyim. Her şeyden o kadar çabuk sıkılıyorum ki, 3 ayda bir bi anneme taşınıyorum bi babama. O derece aynı ortama tahammülüm yok.
Deneme sınavının ortasında offff ben çok sıkıldım full çeksem nolucak zaten diyip çıkan biriyim neticede. Hayatımın hangi döneminde oldu da bu kadar vurdumduymaz biri oldum bilmiyorum ama Allahın bana verdiği en güzel özelliklerden bi tanesi bence.
İstanbulda yaşayanlar bilir iki yaka iki farklı şehir gibidir, avrupada yaşamış olan biri anadolu kırşehir gibi gelir. Aynen bana da öyle oldu. Anneme kafam bozuldu babama taşınmaya karar verdim. Annemin değil ama babamın bana karşı aşırı zaafı var ve kabul ediyorum ki hep beni şımartan taraf oydu. Biraz da buna güvenerek terk ettim annemi. Tabi yine beynimin çalışmadığı zaman zarfıydı. Babam ataşehirde oturuyo benim okulum ataköyde. Her gün 3 saat yol demekti bu, başlarda yaparım yeaaa nolucak modundayım. Kimse de çıkıp demedi ki selin annem sen hayatında hiç metrobüse mi bindin?
Babama kalsa her gün okula o bırakıcak arabayla ama neticede arabayla da ışınlanmıyorduk trafik gerçeği vardı bu şehirde. Hem adamı işinden edip dilenmektense metrobüsle gidicektim mecbur. Git gide alıştım ama bela çeken bi tip olduğum için metrobüsteki sükunetimi de çok uzun sürdüremedim.
Metrobüsten inip otobüse binmişim, ızdırabını sevdiğimin şehrinde yine çamur yağıyo otobüs hınca hınç dolu insanlar bana değdikçe ben geriliyorum gerildikçe daralıyorum daraldıkça nefes alamıyorum. Her an avaz avaz bağırıp yeter lan demem an meselesi olduğu anlardan bi tanesinde otobüste daralan tek ben değilmişim onu anladım. Bi tane kadıncağız otobüsün doluluğuna dayanamadı bayıldı. Benim haricimde herkes umursadı. Napıyım istesem de umursayamıyorum.
Getirdiler kadını koltuğa uzandırdılar. Başında da bitane adam var tipini siktiğim. Herkese emirler yağdırıyo anası bayılsa o kadar sorun etmez. Tüm otobüs emirlerden nasibini aldı tabii ki bende. Kadının bacaklarını tutma görevini bana verdi sağ olsun. Bu görevi bana lütfetti. Zaten sinirlerim aşırı gergin bide bu herif bik bik ötüyo. Neymiş efendim yanlış tutuyomuşum ayaklarını. Lan keltoş ayak lan bu nasıl tutulur ayak tutma stili mi var? Bu adam bana bağırınca bende sinirler koptu tabi. Ulan bana babam bağırmaya kıyamıyo sen kimsin ki bağırıyosun angut? Düşüncesiyle atarımı koydum ortaya.
Ayak fetişi olmadığım için nasıl tutulduğuna dair ders almadım beyfendi üzgünüm dedim. Bu daha da çok bağırmaya başladı ben iyice koptum. Mesela ben ikili ilişkilerde de böyleyim bana bağırılırsa hiç dayanamıyorum babam bana bağırmıyo elin piçi bağıracak oldu canım başka?
Adam bana bağırınca ben öyle bi bağırdım ki şöför otobüsü durdurdu. Yüzyılın olayını çıkardım otobüste. Ailesinin... Diye başlayan bi cümle kurdu adam ordan sonrasını hatırlamıyorum zaten. Senin gibilerin yetiştirdiği özgüvensiz kızları her gün televizyonda görüyoruz dedim sonrasında sinirden babamı aradım.
Baktım otobüs ikiye bölünmüş durumda yarısı adamı tutuyo yarısı beni. Babam her an onların gazına gelip diğer tarafa geçebilirdi bu riski göze alamazdım. Sesimi inceltetek babama burdaki adam benim çok üstüme geldi bana çok bağırdı dedim. Canına yandığım hiç dayanamaz üzülmeme. Hemen geldi adama iki çift laf etti tüm otobüs beni desteklemeye başladı. Arabada giderken baktım beni azarlama moduna geçecek hemen duygusala bağladım. Yine dayanamadı sağ olsun. Hatta o kadar dayanamadı ki bu yakada istediğim okula kayıdımı aldırabileceğini istersem taşınmayı düşüneceğini söyledi.
Aileden gelen rahatlığım yüzünden hiçbir ilişkimde dikiş tutturamıyorum belki ama babasının karşısında kem küm eden kızlardan olacağıma böylesi çok daha toz pembe. Babasından sevgi görmediği ilgi görmediği şımartılmadığı için her dokunduğu erkeğe aşık olan kızlardan olmaktansa bağlanamamak odun olmak çok çok daha iyi. Masumiyet evrensel, bir kadın göz yaşının her şeyi çözdüğünü anladığı noktada en tehlikeli silahtır bence. (NOT: Otobüste o bağıran adam benden defalarca özür diledi, böyle dize getirirler adamı cicim)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder